De geboorte van de ouders gebeurt tegelijkertijd bij de eerste ademteug van het kind. Er is een nieuw gezin. Je bent altijd kind van je ouders en je bent altijd ouder van je kind. Dat is er voor altijd.
Als de relaties in een gezin in balans zijn, ervaar je fijn contact, bescherming, je voelt je gezien, je ervaart dat iedereen erbij hoort.
Sommigen volwassenen kunnen deze gevoelens benoemen, anderen vinden het lastiger daar woorden voor te vinden. Kinderen hebben daar meestal geen woorden voor, maar voelen deze gevoelens wel. Voor een kind is ‘het horen bij ouders’een basale emotionele behoeften om zich te ontwikkelen tot een volwassene.
Principes ouder en kind en scheiding
Als ouders uit elkaar gaan, blijven ze altijd ouder van de kinderen. Hieruit ontstaan de volgende principes:
- De ouders blijven altijd de ‘papa’ en de ‘mama’. De ouders mogen niet iemand anders aanwijzen als de papa of de mama. Dit is meestal vastgelegd in een Ouderschapsplan. Indien een kind behoefte heeft om een andere opvoeder ‘papa’of ‘mama te noemen dan mag dat.De ouder kan het kind er een paar keer op wijzen wie de echte papa of mama is op een foto.
- Het kind heeft de behoefte dat er spanningsvrij contact is tussen de ouders. Dit ziet het kind als eerste in de lichaanstaal.
- De ouders dienen altijd te werken aan spanningsvrij contact tussen hen onderling vanuit de gedachte ‘wat kan ik beter doen zodat wij beter contact hebben?’
- De ouders dienen neutraal over elkaar naar het kind te praten. Bijvoorbeeld ‘Bij jouw andere ouder zijn andere regels. We hebben daar over gesproken en we vinden dat oke. Jij hoeft je daar geen zorgen over te maken.’
- De ouders dienen insluitend over elkaar te praten vanuit de gedachte:: ‘ Jouw papa/mama hoort erbij, de nieuwe partner van jou papa/mama hoort erbij en de kinderen van de nieuwe partner horen erbij.’
- De ouders dienen altijd het contact van de kinderen met de opa’s en oma’s van beide ouders te ondersteunen en niet in de weg te staan.